उद्योगांसाठी औद्योगिक कचरा पाणी उपचार संयंत्र कोणत्या आव्हानांचे निराकरण करतात?

उपचार प्रक्रियेला कारखाने आणणाऱ्या खर्‍या समस्या

कारखान्यांच्या फ्लोअर्सवर स्थिर, सुव्यवस्थित प्रवाह निर्माण होत नाही. उत्पादनाच्या मोहिमा बदलतात, सफाईसाठी वापरले जाणारे रासायनिक पदार्थ बदलतात आणि बॅच डंप्स अचानक येतात. एक औद्योगिक कचरा पाणी शुद्धीकरण वनस्पतीला त्या अव्यवस्थेला सहन करावे लागते आणि तरीही ती परवानगीमध्ये नमूद केलेल्या पाण्याच्या गुणवत्तेच्या मानकांना अनुसरून पाणी पाठवावे लागते. ही आव्हान फक्त प्रदूषण काढण्यापुरती मर्यादित नाही. ती जैविक केंद्राचे संरक्षण करणे, घन पदार्थांवर नियंत्रण ठेवणे आणि एका वरच्या ओळीतून अचानक काहीतरी येण्याच्या परिस्थितीत वनस्पतीचा बंद होण्याचा धोका टाळणे यांचाही समावेश करते. जी वनस्पती बदलांचा विचार करत नाही, ती सरासरी दिवसाऐवजी वाईट दिवशी अपयशी ठरेल.

उत्पादन सुरू असताना निर्गम मर्यादा पूर्ण करणे

डिस्चार्ज मर्यादा ही पहिली बाह्य दबाव आहे. स्थानिक परवानगींमध्ये सामान्यतः सीओडी, बीओडी, एकूण निलंबित घन पदार्थ, अॅमोनिया, फॉस्फरस, भारी धातू आणि पीएच यांच्या मर्यादा निश्चित केल्या जातात. काही कारखान्यांना लवणता किंवा विषारीपणाच्या मर्यादांचाही सामना करावा लागतो. एकाच प्रक्रियेवर अवलंबून असलेली उपचार प्रणाली मर्यादा कडक झाल्या की त्याचा सामना करण्यास अडचणी येऊ शकतात. जैविक उपचार पद्धती जैविक पदार्थ आणि पोषक घटकांचे योग्यरित्या नियंत्रण करते. रासायनिक अवक्षेपण पद्धती धातूंचे नियंत्रण करते. तर मेम्ब्रेन फिल्ट्रेशन पद्धती निलंबित घन पदार्थ आणि रोगजनकांचे शुद्धीकरण करते. खरी डिझाइन समस्या ही आहे की हे सर्व पाऊल कसे एकमेकांना समर्थन देतात. जर उत्पादन एका आठवड्यासाठी दुपट झाले, तर समतोलन क्षमता आणि वायुवीजन क्षमता यावर अवलंबून असते की परवानगीच्या अटींचे पालन करता येईल की नाही.

ईपीए ४० सीएफआर भाग ४०३ हा अमेरिकेतील औद्योगिक डिस्चार्जर्ससाठी वापरला जाणारा एक सामान्य पूर्व-उपचार चौकट आहे. ही चौकट अस्तित्वात आहे कारण नगरपालिका उपचार सुविधा निर्बंधांशिवाय प्रत्येक औद्योगिक प्रवाह स्वीकारू शकत नाहीत. ज्या कारखान्यांमध्ये स्थानिक उपचार सुविधा आहेत, त्यांनाही समान तर्कशास्त्राचा सामना करावा लागतो: खालच्या प्रक्रियेचे संरक्षण करा, किंवा नंतर त्याच्या अपयशासाठी पैसे द्या.

चलित भार आणि जैवविषारी धक्के जे जैवविषारी जीवसंख्या मारतात

जैविक टप्पा शक्तिशाली आहे पण क्षमाशील नाही. नायट्रिफायर्स हे मंद वाढणारे जीव आहेत, आणि भारी धातूंचा, द्रावकांचा किंवा उच्च लवणतेचा एकच झटका त्यांना सप्ताहभर उशिरा आणू शकतो. एक सामान्य चुक म्हणजे सरासरी भारासाठी टँकांचे आकारमान ठरवणे आणि नंतर एखाद्या अभियानादरम्यान अॅमोनिया का निसटतो हे का समजले जात नाही हे विचारणे. समतोलन, स्रोत नियंत्रण आणि ऑनलाइन निरीक्षण हे जैव-वस्तु पुन्हा तयार करण्यापेक्षा स्वस्त आहे.

एक प्रकरण ज्यामध्ये लपलेला ड्रेन नायट्रिफिकेशन बिघडवला

दक्षिण चीनमधील एका टेक्सटाइल आणि डायिंग पार्कमध्ये, उपचार संयंत्र महिनोंपासून स्थिर होते. नंतर उत्सर्जित पाण्यातील अॅमोनिया वाढला आणि उच्च पातळीवर स्थिर राहिला. संघाने वायुवीजन, विद्रावित ऑक्सिजन आणि कादूचे वय याची तपासणी केली. काहीही स्पष्टीकरण देऊ शकले नाही. उत्पादन क्षेत्रातून चालताना एक फ्लोर ड्रेन आढळला, जो रात्रीच्या शिफ्टमध्ये वापरलेल्या रंगाच्या द्रावणाचे आणि उच्च मीठाच्या धुलाईच्या पाण्याचे जैविक टँकमध्ये प्रवाहित करत होता. टँकमधील कंडक्टिव्हिटी सामान्य श्रेणीपेक्षा वर गेली होती आणि नायट्रिफायर्स थांबले होते. याचे निराकरण मूळ विभाजन, उच्च मीठाच्या बॅचसाठी समरूपीकरण लाइन आणि कंडक्टिव्हिटी ट्रिगरच्या संयोजनाने केले गेले, जो त्या बॅचेसचे वेगळ्या पूर्व-उपचार पाऊलाकडे वळवत होता. अॅमोनिया तीन आठवड्यांत परत आला. शिकवण स्पष्ट आहे: औद्योगिक कचरा पाणी उपचार संयंत्र केवळ ते उपचार करू शकते जे त्याला अपेक्षित पद्धतीने पोहोचते.

कादू, ब्राइन आणि बिल्डनंतरही टिकणारे खर्च

द्रव विसर्जन हा केवळ एक निर्गम आहे. कादू, सांद्रित लवणीय पाणी आणि वापरलेले माध्यम यांच्या विसर्जनासाठी खर्च लागतो. जलसंग्रहण कार्यक्षमता ही प्रवेश स्थिरतेवर आणि पॉलिमर निवडीवर अवलंबून असते. स्क्रू-आधारित कादू जलसंग्रहण यंत्राच्या सहाय्याने कादूचे क्षेत्रफळ कमी करता येते, परंतु ते अस्थिर कादू निर्माण करणाऱ्या प्रक्रियेची समस्या सोडवू शकत नाही. उलट ऑस्मोसिस किंवा डिमिनरलायझेशनपासून मिळणारे लवणीय पाणी याचे विसर्जन करण्यासाठी एक मार्ग आवश्यक असतो. या प्रवाहांची आरंभीच योजना करणाऱ्या कारखान्यांना एक सामान्य त्रास टाळता येतो: पाण्याच्या परवानगीची पूर्तता करताना घन कचऱ्याची समस्या निर्माण करणे. आयएसओ १४००१ हा या प्रवाहांचे ट्रॅकिंग करण्यासाठी एक व्यवस्थापन चौकट प्रदान करतो, परंतु तंत्रज्ञानाची अंमलबजावणी त्या स्थानाशी जुळवून घेणे आवश्यक आहे.

पाण्याचा पुनरुपयोग आणि लूप बंद करण्याची मर्यादा

पुनर्वापर हा पर्याय आकर्षक असतो जेव्हा पाण्याची किंमत जास्त असते किंवा त्याच्या निर्गमनावर बंधने असतात. अल्ट्राफिल्ट्रेशन, रिव्हर्स ऑस्मोसिस आणि डिसइन्फेक्शन यांच्या संयुक्त प्रक्रियेद्वारे थंड करण्यासाठी, धुण्यासाठी किंवा लँडस्केपिंगसाठी वापरायचे पाणी तयार करता येते. पण याचा मुख्य अडथळा म्हणजे कॉन्सेंट्रेट. रिव्हर्स ऑस्मोसिस लवणांचा नाश करत नाही; ते एका लहान धारेत एकत्रित करते, ज्याचे नियंत्रण करणे अजूनही आवश्यक असते. पुनर्वापरामुळे उर्वरित कचरा पाण्याचे रासायनिक गुणधर्मही बदलतात, ज्यामुळे जैविक उपचार प्रभावित होऊ शकतो. लूप बंद करणे हा एक संपूर्ण प्रणालीचा निर्णय आहे, फक्त एका उपकरणाच्या खरेदीचा नव्हे.

1. पुनर्वापराची गुणवत्ता त्याच्या वास्तविक अंतिम वापराशी जुळवा.

2. मेम्ब्रेन्स बसवण्यापूर्वी कॉन्सेंट्रेट व्यवस्थापनाची योजना तयार करा.

3. पुनर्वापरामुळे उपचार संयंत्रात प्रवेश करणाऱ्या पाण्याच्या तीव्रतेत काय बदल होतील, याची तपासणी करा.

4. अनियमित परिस्थितीसाठी बायपास किंवा बफर ठेवा.

ईव्हीयू हे जलशुद्धीकरणामध्ये एक संपूर्ण तंत्रज्ञान उद्योग म्हणून कार्य करते, ज्यामध्ये संशोधन आणि विकास डिझाइन, उपकरणे निर्माण, स्थापना आणि प्रारंभीक कामकाज, तसेच प्रशिक्षण यांचा समावेश आहे. त्याच्या उत्पादनांमध्ये एकत्रित कचरा जलशुद्धी केंद्रे, एमबीआर प्रणाली, समुद्री पाणी लवणमुक्तीकरण प्रणाली, स्क्रू-प्रकारची कादळ निघटन मशीने, उलट ओस्मॉसिस शुद्ध पाणी मशीने आणि पॉलीअॅल्युमिनियम क्लोराईड यांचा समावेश आहे. ज्या कारखान्यांना खर्‍या उत्पादन पद्धतींवर आधारित जलशुद्धी प्रक्रिया तयार करायची असते, त्यांसाठी ही प्रक्रिया-संबंधित ज्ञान आणि उत्पादन क्षमतेची संयोजन डिझाइन, उपकरणे आणि प्रारंभीक कामकाज यांच्या सुसंगततेसाठी मदत करते.